Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5939 K.2024/10400

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; istinaf bozma kararının usule ilişkin olmasına karşın Mahkemece esasa ilişkin değerlendirmede bulunulmasının ve sanığın beyanlarının tahkir ve tezyif edici mahiyette olduğu sabitken beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, atılı suçun işlendiğinin yargı kararlarıyla da sabit olduğuna, Mahkemece sanığın ifadelerinde müvekkil ve diğer komuta kademesinin hedef alınmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, sanığın kasıtlı olarak hareket ettiğine ve kararın katılan lehine bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,