Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5995 K.2025/6468

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıktan 786 adet kaçak cep telefonunun ele geçirildiği olayda, dava konusu kaçak eşyanın miktarına ve kastın yoğunluğuna göre sanık hakkında temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken alt sınırdan hüküm kurmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği

anlaşıldığından, sanık müdafiin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1-Kaçak eşyanın müsaderesine karar verilirken delalet maddesinin ve uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- 5237 sayılı Kanun'un 54/3. maddesi uyarınca nakil aracının müsaderesi hakkaniyete uygun ise de; dosyada mevcut bilirkişi raporuna göre 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi gereğince, nakil aracının müsaderesi için gereken şartların gerçekleşmediği anlaşılmakla nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.