Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6158 K.2024/10196

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, verilen kararı temyiz etme iradesine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Muş Sulh Ceza Mahkemesinin 24.11.2013 tarihli ve 2014/56 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden, 21.01.2014 günü yapılan uygulamada yolcu otobüsünde sanık ...'ın bagajında bulunan 2 adet valizinde toplam 208 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Sanık ...'ın 21.01.2014 tarihli kolluk ifadesinde; atılı suçu ikrar ettiği, kovuşturma aşamasında ise sigaraların kendisine ait olmadığını ve suçu üstlendiğini beyan ettiği belirlenmiştir. Bozma ilâmı üzerine ise tebliğ olunan ihtarata rağmen gümrüklenmiş değerin iki katı kadar olan tutarı Maliye Hâzinesi'ne ödemediği belirlenmiştir.

Olay tutanağı, sanığın savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen eşyanın miktarı ve değeri nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu gümrük kaçağı eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR