Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6263 K.2024/9312

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan mahkumiyet hükmü verilmesine, verilen cezayı ödeyecek maddi ve manevi gücünün olmadığı ve re'sen nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay günü; sanık ...'in,..... ile birlikte Suriye ülkesinden Türkiye'ye gümrük kapısı dışından 393 karton gümrük kaçağı sigarayı geçirirken yakalandıkları anlaşılmıştır.

Sanık ... aşamalardaki savunmalarında; ele geçen sigaraları Suriye'den Türkiye'ye ücret karşılığı geçirirken yakalandığını beyan etmiştir.

Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında gümrüklenmiş değerin 16.908,62 TL olduğunun bildirildiği ve bu değerin suç tarihi itibarıyla hafif değerde olduğu, Dairemiz yerleşik uygulamalarına uygun olduğu tespit edilmiştir.

Sanığın eyleminin gümrük kapısı dışında sınırda meydana gelmiş olması nedeniyle sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamındaki eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrası (d) bendi ve aynı maddenin üçüncü fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 15 yıl olağan, 22,5 yıl olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'in, Suriye ülkesinden Türkiye'ye gümrük kapısı dışından 393 karton gümrük paket gümrük kaçağı geçirirken yakalanması, ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun ile hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6111 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/1.cümle, 3/1-2.cümlesi ile 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545,

7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/23, 5/2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine, suç tarihinde yürürlükte olduğundan bahisle 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR