Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6430 K.2025/620

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) öngörülen etkin pişmanlık ve değer indirimine dair hükümlerin şartlarının oluşmadığı gözetilerek, sanık hakkında temel ceza yönünden alt sınırdan hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve sanığın aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması,

2.İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan nakil aracı hakkında karar verilmemesi,

3.Davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresinin gerekçeli karar başlığında ''Katılan'' yerine "Suçtan zarar gören" olarak gösterilmesi, 4.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "17.05.2013" yerine "18/05/2013" olarak yazılması, hukuka aykırı bulunmuştur.