Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6529 K.2025/505

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dava konusu olaylarda herhangi bir nakil aracının kullanılmaması, iddianamelerde herhangi bir nakil aracı müsadere talebinin olmaması ve mahkemece de bu konuda verilen bir karar bulunmaması karşısında katılan Gümrük İdaresi vekilinin nakil aracının müsaderesine yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6111 sayılı Kanun ile değiştirilmeden önceki 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri kapsamında gümrük vergileri ödenmeksizin, gümrük kapısı dışından kaçak hayvan sokulması suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâllerinin de dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınması gerektiği nazara alınarak,

atılı kaçakçılık suçu bakımından 5237 sayılı Kanun'un 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre hesaplanan 15 yıllık olağan ve 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin henüz tahakkuk etmediği anlaşılmakla. Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, hakkındaki mahkûmiyet hükümleri daha evvel kesinleşen diğer sanık beyanları, tutanak tanığı beyanı, ele geçirilen kaçak eşyaların miktar ve mahiyeti ile eşyaların yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.