Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6639 K.2025/1591

Yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün, cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 35/3. madde ve fıkrası gereği kararın, okunup anlatılması gerektiği, ceza infaz kurumu aracılığı ile 26.01.2015 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu, yine 15.04.2020-14.01.2022 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanığın adresine gönderilerek 26.11.2021 tarihinde yapılan karar tebliğinin kanuna aykırı olduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme ile süresinde temyiz talebinde bulunduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçun işlendiği 08.06.2007 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.