Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6682 K.2024/10304

Kanun'a muhalefet Sanığın, 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun’un 2/1. maddesi uyarınca, netice 10 ay hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu karar istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.09.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve KYB - 2024/98277 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2024 tarihli ve KYB - 2024/98277 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci, Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın,

Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, Somut dosyada. Sanığın kollukta alınan beyanı sırasında bildirdiği adres "Yüksekalan Mah. .... .... Cad. 14/8 Muratpaşa/Antalya" şeklinde olmasına rağmen, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianamede sanığın adresinin "Yüksekalan Mah..... Cad. İdeal Apt.

No: 14/8 Kayapınar/Diyarbakır" olarak gösterildiği anlaşılmakla, Sanığın yokluğunda verilen Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının "Yüksekalan Mah. ..... Cad. İdeal Apt. No: 14/8 ..../Diyarbakır" adresine tebliğe çıkartılması ve bilâ tebliğ iade edilmesi üzerine "....

Mah. ... .... Cad. 14/8 ..../Antalya" adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliği usulsüz olup, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve sanık hakkındaki denetim süresinin başlamadığı, dolayısıyla denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, 2- Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 228/1. maddesi uyarınca kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçunun yanı sıra 1072 sayılı Kanun'un 2/1. maddesi uyarınca da mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de, Yargıtay

19. Ceza Dairesi'nin 04/12/2018 tarihli ve 2018/2784 esas, 2018/12782 karar sayılı ilâmında açıklandığı üzere; sanığın 1072 sayılı Kanun'un 2/1. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilebilmesi için tombala makinesinin maliki, zilyedi ya da işleteni olması gerektiği, dosya kapsamına göre, kumar makinesinin işleten kişinin sanık olduğuna dair somut bir delilin mevcut olmadığı gibi buna ilişkin mahkeme gerekçesinde de bu yönde bir kabule yer verilmediği nazara alındığında,

sanığın suç eşyalarının bulunduğu iş yerinde bulunuş amacı ve faaliyetlerinin sadece kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, ayrıca 1072 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan da mahkûmiyetine karar verilmesinde, 3- Kabule göre de, 1072 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan hüküm kurulurken, sanığın anılan Kanun'un 2/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, 1/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde,” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) numaralı istem yönünden yapılan değerlendirmede.

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) numaralı isteminin KABULÜNE, 2. Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2019/589 E., 2021/115 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. Bozma nedenine göre kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (2) ve (3) numaralı istemler yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA.