Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6810 K.2024/12029

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep ettiği ve karar yerinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/6. maddesinin (b) bendinde düzenlenen subjektif şarta ilişkin bir değerlendirme de yapılmadığı nazara alınarak; temyiz kapsamı dışı

sanık ...'ın dosyada mevcut KEMT varakası uyarınca kurum zararı olan vergiler toplamını ödediği, buna ilişkin 16.05.2024 tarihli makbuzun dosyada mevcut olduğu, iştirak halinde işlenen suç neticesinde oluşan kamu zararının giderilmiş olduğu, ödenecek kamu zararı da bulunmadığı cihetle; kamu zararının ödenmemesi şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Eşyanın değerinin pek hafif olması nedeniyle cezada indirim yapılması sırasında uygulanan maddenin ilgili fıkrasının "23" yerine "22" olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.