Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6844 K.2024/12127

Sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71/1. ve 81/13. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 18.10.2018 tarihli ve 2017/361 esas, 2018/269 sayılı kararının 25.12.2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, 5846 sayılı Kanun'un 81/13. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 12.06.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/29 Karar sayılı kararı üzerine lehe aleyhe olacak şekilde değerlendirme yapılması için uyarlama yargılaması yapılarak sanığın,

5846 sayılı Kanun'un 81/4 ve 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 5.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/65 esas, 2021/245 sayılı kararının İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2022/29 Değişik İş sayılı itirazın reddi kararı ile kesinleşmesini takiben, sanık tarafından yargılamanın yenilenmesi talep edilmesi üzerine, esas kararı veren hakimin davadan çekilmesine ve yeni bir hakim görevlendirilmesi için dosyanın merciine

gönderilmesine ilişkin İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 08.01.2024 tarihli yazısı üzerine mercii İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2024 tarihli ve 2024/22 Değişik iş sayılı kararı ile hakim görevlendirilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 94660652-105-34-4642-2024-Kybsayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB - 2024/101777 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2014 tarihli ve KYB-2024/101777 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2024 tarihli kararı ile; hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesinden yararlanma ve infazın durdurulması taleplerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23. maddesi kapsamında kalmadığı gerekçesiyle hakim görevlendirilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, hükümlünün 05.01.2024 tarihli dilekçesinin Mahkemesince yargılamanın yenilenmesi talebi olarak değerlendirildiği ve İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli uyarlama kararının Mahkeme Hakimi ... tarafından verilmesi nedeniyle talebin değerlendirilmesi için merciinden hakim görevlendirilmesinin talep edildiği, 5271 sayılı Kanun'un 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz.” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, Mahkemesince yargılamanın yenilenmesi olarak değerlendirilen talep yönünden ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle,

mahkûmiyet hükmünü veren hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, talebin kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul 29. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2024 tarihli ve 2024/22 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,