KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/6951 E., 2025/13018 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/1430 E., 2024/1843 K.
- Suç
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bozma
Sarıveliler Asliye Ceza Mahkemesinin 03.01.2018 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık müdafi tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 02.05.2023 tarihli kararı ile bozulmasına, dosyanın Bölge Adli Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2023/1430
Esas, 2024/1843 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(b) maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan vekilinin temyiz istemi; dosyada delillerin yeterince toplanmadığına, toplanan delillerin yeterince değerlendirilmediğine, sanığın mahkûmiyetini gerektirir delil ve emare bulunduğuna, itiraz ve beyanların yeterince dikkate alınmadığına, karar gerekçesinin yetersiz ve dosya kapsamına uyumlu olmadığına ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Suç tutanağına, bilirkişi raporlarına, sanık savunmasına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/6951, K. 2025/13018, 22 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama