Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7166 K.2024/10642

İTİRAZ EDEN Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/191 Esas, 2020/371 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2024 tarihli ve 7 - 2021/14512 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2024 tarihli ve 7 - 2021/14512 sayılı itirazı; "...30.07.2015 tarihinde kolluk güçlerinin talebi üzerine Cumhuriyet Savcısı tarafından verilmiş yazılı bir arama izni bulunmasına rağmen arama kararında gecikmesinde sakınca bulunan halin gerekçesinin açıkça belirtilmediği gibi dosyada yapılmış yeni bir ihbara ve araştırma raporuna rastlanılmadığı da dikkate alındığında aslında gecikmesinde sakınca bulunan bir halin de bulunmadığı, 30.07.2015 tarihli Cumhuriyet Savcısı tarafından

verilen arama kararına dair tutanağının tarih ve saati incelendiğinde aramanın hafta içi mesai saatleri içerisinde yapılmış olması nedeniyle arama kararının savcılık tarafından verilmesinin mümkün olmadığı, Sulh Ceza Hakimliğinden iş yeri ile ilgili ayrı bir karar alınmaksızın yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, keza sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna dair bir ikrarının da olmadığı anlaşılmış olup, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK’nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi ve Yüksek Daireniz tarafından mahkumiyet kararının onanması hukuka aykırı" bulunduğu ve itirazın kabulü ile,

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23.09.2024 tarih ve 2021/23538 Esas, 2024/7510 sayılı kararının kaldırılması, Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.10.2020 tarih, 2020/191 Esas ve 2020/371 sayılı kararının bozulması.. " talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Davaya konu gümrük kaçağı cep telefonu olduğu halde, itirazın dosya ile ilgisi bulunmayan gümrük kaçağı sigaralar hakkında yapıldığı belirlenmiş olup, görevli ve yetkili o yer Cumhuriyet savcısının 30.07.2015 tarihli ayrıntılı ve gerekçeli yazılı arama kararının 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesine uygun bir şekilde verildiği ve bu karara istinaden yapılan aramanın hukuka uygun olduğu, ele geçen gümrük kaçağı cep telefonları yönünden kurulan mahkûmiyet hükmünün onanmasına ilişkin Dairemizin 23.09.2024 tarih ve 2021/23538 Esas, 2024/7510 Karar sayılı kararının yerinde olduğunun anlaşılması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,