Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7301 K.2025/12349

Suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, sanık müdafiin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Antalya 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2024 tarihli ve 2021/595 E., 2024/94 K. sayılı kararı ile sanık hakkında, 1136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, kamu davasının önödeme nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.07.2024 tarihli ve 2024/463 E., 2024/1198 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf isteminin, mahkumiyet hükmü beraate çevrilmek ve idari para cezası uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiin temyiz istemi, karar beraat şeklinde düzeltildiğinden, sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan Değerlendirmede; Yargılama konusu suç yönünden, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçinin kamu davasına katılma hakkı ve 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de bu yetkiyi vermeyeceği cihetle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmektedir.

2. Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan Değerlendirmede; Sanık müdafiin temyiz isteminin vekâlet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla, bu hususla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü beraate çevrilmek suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (B.1) madde başlığı altında açıklanan nedenle suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'ın davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 08.07.2024 tarihli ve 2024/463 E., 2024/1198 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm kısmında yer alan "Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibaresinden önce gelmek üzere, "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 17.900,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine," ibaresi eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,