Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7559 K.2025/4334

30.01.2024 tarihli ek kararın, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükmedilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararlarının, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/10219 Esas, 2023/9752 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmesi suretiyle kesinleştiği; müsaderesi talep edilen eşya ve nakil aracı ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığı, düşme kararlarının kesinleşmesinden sonra 30.01.2024 tarihli ek karar ile eşya ve araç müsaderesine karar verildiği anlaşılmakla, müsadere davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 256/1. ve 257/1. maddeleri uyarınca taraflar usulünce çağrılıp duruşma açılarak icrası gerekirken, duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda ek karar ile yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.