Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7600 K.2025/3430

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 3/5, 3/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,

1.980,00 Türk lirası vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine dair Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ve 2017/684 Esas, 2017/1363 Karar sayılı kararının Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 02.07.2018 tarihli ve 2018/1745 Esas, 2018/1831 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini takiben,

15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince yapılan uyarlama yargılaması sonunda sanığın, 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/23, 5237 sayılı Kanun'un 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 920,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli ve 2021/1828 Esas, 2023/1525 Karar sayılı kararına karşı katılan kurum vekilince yapılan itiraz üzerine, Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2024 tarihli ve 2024/99 değişik iş sayılı kararı ile katılan kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne, diğer husular bakımından itirazın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, 31.10.2024 tarihli ve 2024/7198 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/112627 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2024 tarihli ve KYB-2024/112627 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

''Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilamında yer alan, "İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak, uyarlama kararında ilk kararda hükmedilen miktarı geçmemek ve tahsilde tekerrür olmamak üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesinin gerekmesi karşısında mercii kararının bu yönden isabetli olduğu gözetilerek yapılan incelemede,

İtiraz merciince vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki hükmü karşısında, mercii Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verildikten sonra esas yönden isabetli görülen Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2023 tarihli kararı kaldırılmadan, yalnızca itiraz konusu hakkında bir karar verilmek suretiyle vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II.GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III.KARAR

1.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2024 tarihli ve 2024/99 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca uyarlama yargılamasında yeniden vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2024 tarihli 2024/99 Değişik iş sayılı itirazın vekalet ücreti yönünden kabulüne ilişkin kararının KALDIRILMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,