Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7729 K.2025/2324

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/924 E., 2013/611 K. sayılı ilamının 14.06.2013 tarihinde kesinleştiği, yapılan uyarlama yargılaması neticesinde verilen 20.01.2022 tarihli karar ile de hükmün tekerrüre esas alınmasına engel olabilecek mahiyette bir karar verilmediği anlaşılmakla, şartları oluştuğu halde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

2.5237 sayılı Kanun'un 51/1-a maddesindeki "Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması," şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hapis cezasının ertelenebilmesi için daha önce 3 aydan fazla hapis cezasına mahkûmiyetinin bulunmaması gerektiği, oysa sanığın 14.06.2013 tarihinde kesinleşen Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/924 E., 2013/611 K. sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edildiği, yapılan uyarlama yargılaması neticesinde ise hapis cezasının 10 aya indirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde erteleme hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.