Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7813 K.2025/10595

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 10... . fıkraları arasında lehe aleyhe kanun değerlendirmesinde; suça konu gümrük kaçağı sigaraların gümrüklenmiş değerinin fahiş olması nedeniyle 6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin uygulanmasının sanık lehine sonuç doğurabileceği gözetilerek,

suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 10... . fıkraları somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise; 2.Sanık hakkındaki temel cezanın, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi uyarınca belirlenmiş olmasına karşın, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi uyarınca cezada arttırım yapılması gerekirken kaçak eşya değeri hafif kabul edilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

3.Sanık hakkında tayin olunan adlî para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/4. madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4.Yargıtay (Kapatılan) 19.Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2019/8412 Esas, 2021/3921 Karar sayılı ilâmı ile suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının iadesi yönündeki Mahkeme kararının onanarak kesinleştiği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılamada araç hakkında yeniden hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.