Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/791 K.2024/2387

Çine Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.04.2023 tarihli ve 2023/894 soruşturma, 2023/618 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, Aydın 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.06.2023 tarihli ve 2023/1665 Değişik İş sayılı sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.01.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5631 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5631 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/07/2021 tarihli ve 2021/7-78 esas,

2021/346 karar sayılı ilâmında, "...zor alım kararı verilmesi gereken hâllerde bir kamu davası açılmamış veya açılmakla birlikte müsadere isteminde bulunulmamış ya da istemde bulunulmasına karşın bu konuda bir karar verilmemiş ise ayrı bir müsadere yargılamasına ihtiyaç duyulacağı açıktır.

Bu nedenle kanun koyucu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda güvenlik tedbirlerinden yalnızca eşya müsaderesine ilişkin bir yargılama usulü düzenlemiş ve 256. maddesinde; 'Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemiş ise; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir.' hükmüne yer vermiştir.

Buna göre; eşyanın müsaderesine veya iadesine esas davadan sonra da karar verilebilecektir...'" şeklinde belirtildiği üzere,

İddianamede müsadere isteminde bulunulmamış olsa dahi karar verilip kesinleştikten sonra, katılanın Cumhuriyet savcısını aracı kılmaksızın doğrudan davayı görmeye yetkili mahkemeden müsadere talebinde bulunabileceği ve bu talebin 5271 sayılı Kanun'un 257. maddesi uyarınca duruşma açılarak incelenmesi gerektiği cihetle, somut olayda, katılan kurum tarafından Cumhuriyet savcısını aracı kılmaksızın doğrudan davayı görmeye yetkili mahkemeden müsadere talebinde bulunabileceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 256. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, karar kesinleştikten sonra dahi iddianamede müsaderesi talep edilmeyen suça konu eşya hakkında katılan kurumun Mahkemeden müsadere talebinde bulunabileceği gibi Cumhuriyet savcısının da müsadere talebinde bulunma yetkisinin mevcut olduğu,

bu itibarla her ne kadar Cumhuriyet savcılığı aracı kılınmadan katılan kurum tarafından müsadere talep edilebileceği mümkün görülmüş ise de, Cumhuriyet savcısına katılan kurumdan gelen müsadere talebi üzerine Mahkemesinden suç konusu eşya ile ilgili olarak müsadere talep edilmesi gerekirken ek karar ile mahkemenin müsadere kararı verebileceğinden ibaret gerekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen kararın usul ve Kanuna aykırı olduğu kabul edilerek itiraz mercii tarafından kaldırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamelerdeki düşünceler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,