Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7971 K.2025/4588

Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2009/1064 E., 2013/101 K. sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2013 tarihli ve 2009/1064 E., 2013/101 K. sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, sanık müdafiin 10.09.2024 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, her ne kadar Mahkemece 04.10.2024 tarihli ek karar ile eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. fıkrası gereğince Yargıtay'ca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ek karar yok hükmünde olup kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın mahkemede bildirdiği en son adresine tebliğe çıkarıldığı "yengesi ..." şeklindeki ibare mazbataya yazılarak 26.02.2013 tarihinde, yine aynı adrese bu defa MERNİS şerhi yazılarak yapılan tebligatın "Adreste birlikte daimi sakin yengesi ...'e" şeklindeki ibare mazbataya yazılarak 06.06.2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanık müdafiin usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü

Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.09.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafin eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,