Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/8022 K.2025/4809

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; birleşen davada 27.11.2014 tarihli olay nedeniyle ele geçen eşyalar ile ilgili olarak Mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savıcı tarafından verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı,

buna göre yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasanın 38/6. maddesinde yer alan "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 206/2-a bendi, 217/2. maddesi, 230/1. maddesinde de hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceği, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında ve anılan Kanun'un 148/4. maddesi uyarınca yüklenen suçun işlendiğine ilişkin Mahkeme huzurunda sanık ikrarının da bulunmadığı,

suçlamayı kabul etmeyen sanık hakkında birleşen dava kapsamında hukuka aykırı şekilde elde edilen kaçak eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek, sanık hakkında birleşen dava kapsamında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, ana dava kapsamında verilen mahkûmiyet kararı ile aralarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,