Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/81 K.2025/13721

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk derece

1.Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2011 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine, hak yoksunluklarına ve eşya müsaderesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde 14.11.2013 tarihinde suç işlemesi nedeniyle Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2023 tarihli kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Anılan kararın sanık müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03.10.2023 tarihli kararı ile 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin ilk derece mahkemesinin 22.02.2023 tarihli kararından önce dolduğundan bahisle, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun hüküm düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiin temyiz isteği; hakkında düşme kararı verilen sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriği ve düşme kararı verilmesi halinde sanık lehine vekâlet ücretine hükmolunacağına ilişkin olarak Kanun koyucu tarafından bir düzenleme getirilmemiş olması karşısında, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,