Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1189 K.2025/10705

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gerekçeli kararda kanun yolu olarak temyiz kanun yolu gösterilmesi gerekirken istinaf kanun yolunun gösterildiği ve gerekçeli kararın katılan ...

Gümrük Müdürlüğüne 04.11.2024 tarihinde e-tebligat yoluyla tebliğ edildiği ve katılanın 05.11.2024 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararda belirtilen istinaf kanun yoluna başvuru başlıklı dilekçesi ile süresinde kanun yoluna başvurduğu, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 2024/30 74... /2566 Karar sayılı kararı ile istinaf incelemesi talebinin temyiz mahiyetinde kabulü ile dosyanın Yargıtay'a gönderilmek üzere hükmü veren İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verdiği, bu sebeple katılan ...

Gümrük Müdürlüğünün 05.11.2024 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabul edildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.12.2008 tarihi ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği 25.02.2010 tarihi arasında zamanaşımının 1 yıl 2 ay 1 gün süreyle durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1-Suç tarihinin 04.08.2003 olduğu, sanığın eyleminin 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (4926 sayılı Kanun) 3/a-2. maddesi kapsamında kaldığı, anılan eylemin 4926 sayılı Kanun'un 4/a-2. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 102/4 ve 104/2. maddelerine göre aslî zamanaşımının 5 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 7 yıl 6 ay olduğu,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-c. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.12.2008 tarihinden, denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği 25.02.2010 tarihine kadar zamanaşımı süresinin durduğu da gözetilerek zamanaşımını son kesen sebep olan 26.10.2005 mahkûmiyet tarihi itibarı ile duran süreler de eklemek suretiyle 27.12.2011 tarihinde 765 sayılı Kanun'un 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu dikkate alınarak davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken,

zamanaşımını kesen son işlem olarak sanığın lehine bozma sonrası savunmasının alındığı tarih olan 23.10.2008 tarihinin esas alınması suretiyle 25.12.2014 tarihinde zamanaşımı süresinin sona erdiğine dair hüküm kurulması,

2-Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaleti ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.