Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2283 K.2025/11141

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, hükmolunan cezanın nev'i ve miktarına göre sanığın duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 12.05.2020 tarihli ve 2019/10096 Esas, 2020/3966 Karar sayılı kararıyla suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine ilişkin karar onanarak kesinleşmesi üzerine Mahkemece bu hususta yeni bir karar verilmediği gözetilerek, katılan ... İdaresi vekilinin bu konuya ilişkin temyiz istemi inceleme dışı bırakılarak diğer temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık açısından suçun işlendiği 05.06.2013 tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz incelemesinden önce gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.