Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2374 K.2025/8678

Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2021/406 Esas, 2024/6 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 26.03.2025 tarihli ve 94660652-105-37-16231-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2025 tarihli ve KYB - 2025/43876 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2025 tarihli ve KYB - 2025/43876 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, Doğubeyazıt 11. Hudut Bölük Komutanlığında askerlik hizmetini yapan sanığın 01/04/2019 tarihinde kanuni izne gönderildiği, 18/04/2019 tarihinde Kağıthane Devlet Hastanesi'nden 3 gün istirahat raporu aldığı, istirahat raporunun bitiş tarihi olan 21/04/2019 tarihinde birliğine katılması gerekirken 10/06/2020 tarihinde katıldığından bahisle firar eylemlerinden dolayı 1632 sayılı Kanun'a muhalefet etmek suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

adı geçen sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2021 tarihli ve 2021/6177 soruşturma, 2021/1913 esas, 2021/1363 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonunda, Ağrı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2023 tarihli ve 2021/1070 esas, 2023/125 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve anılan mahkumiyet kararının istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Araç Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2024 tarihli ve 2021/406 Esas, 2024/6 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. uncu maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,