Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2459 K.2025/13027

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.01.2012 tarihi ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği 01.01.2014 tarihi arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin 11.08.2004 olduğu, sanığın eyleminin 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (4926 sayılı Kanun) 3/a-4. maddesi kapsamında kaldığı, anılan eylemin 4926 sayılı Kanun'un 4/a-2. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, lehe olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 102/4 ve 104/2. maddelerine göre aslî zamanaşımının 5 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 7 yıl 6 ay olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten, denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarihe kadar zamanaşımı

süresinin durduğu da gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında geçen süre de eklendiğinde, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 01.02.2007 tarihinden hüküm tarihine kadar, 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.