Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2482 K.2025/9927

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, karar tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olan sanığın SEGBİS sistemi ile hazır bulunduğu duruşmada hükmün tefhim edilmesine rağmen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 263. maddesi gereğince hüküm fıkrasında "tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurulabileceği" belirtilmediği gibi gerekçeli kararın tebliği tarihinde cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın

ikametinde "çarşıda" bulunduğundan bahisle yapılan 07.03.2022 tarihli tebligatın da usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, hükmü öğrenme üzerine 20.04.2023 tarihinde temyiz eden sanık müdafiin temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın hakkında mahkûmiyet kararı verilen 27.12.2013 tarihinden hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine, suça konu eşyaların müsaderesine ve nakil aracı ile teminatın iadesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.