KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2025/2533 E., 2025/12292 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/574 E., 2024/874 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
519 kelime·3 dk okuma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I-Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafi, sanıklar ... ve ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
II- Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak;
1.Birleşen dosyada Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli ve 2013/825 Esas ve 2014/231 Karar sayılı ilâmı ile sanık ...'ın 02.10.2013 tarihli eylemden dolayı mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın yalnız sanık ... tarafından temyiz edildiği, katılan ...
İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz isteminin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümleri ile nakil aracının müsaderesinin gerektiğine ilişkin olduğu ve anılan hükmün Dairemizin 18.10.2021 tarihli ve 2021/10770 Esas, 2021/12771 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu anlaşılmakla.
10.04.2014 tarihli hükümde sanık hakkındaki netice cezanın 3 yıl 4 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, bozma üzerine yapılan yargılamada sanık ...'ın cezada kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeden sanık hakkındaki netice cezanın 5 yıl hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/4. maddesine muhalefet edilmesi,
2.Sanıklar ... ve ... hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanıkların cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık ... hakkındaki hükme "1412 sayılı Kanun'un 326/4. maddesi gereğince sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek infazın Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli ve 2013/825 Esas ve 2014/231 Karar sayılı hükümde verilen 3 yıl 4 ay hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası üzerinden yapılmasına” fıkrasının eklenmesi,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/2533, K. 2025/12292, 14 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama