Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2803 K.2025/11766

25.02.2015 tarihli eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı gözetilerek, suçtan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu ve temyize hakkı bulunduğu cihetle, Tebliğnamedeki (I) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

İncelenen ana dosyada suç tarihinin 26.07.2012, iddianame düzenleme tarihinin 10.03.2015 olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesine esas alınan birleşen İstanbul 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/157 Esas, 2023/319 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 25.02.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.03.2020 olduğu; sanığın ilk eyleminden iki yıldan fazla süre sonra ikinci eylemi işlediği cihetle, bir suç işleme kararının icrasından bahsedilemeyeceği gözetilmeden, anılan eylemlerle ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, sanığın eylemleri birleştirilip 5237 sayılı Kanun’nun 43. maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de;

1.5237 sayılı Kanun'un 51/8. maddesi gereği denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması,

2.Müsaderesi talep edilen dava konusu kaçak sigaralar hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurulmaması,

3. 26.07.2012 suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar gören kurumun ..., 25.02.2015 suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre ise suçtan doğrudan zarar gören kurumun Gümrük İdaresi olduğu gözetilerek, kamu davasına katılmasına karar verilen her iki kurum lehine de ayrı ayrı vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hangi idareye verildiği belli olmayacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.