Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2899 K.2026/1269

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanığa 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-son maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5, 3/ 10... /10-son maddeleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. ve 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi gereğince verilen 1 yıl 3 ay hapis ve 2 gün karşılığı adlî para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 yıl 15 gün hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, Mahkemece hesap hatası yapılarak 1 yıl hapis ve 16 gün karşılığı 320,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Zincirleme suç hükümleri kapsamında işlenen ve mahsubuna karar verilen Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/1769 Esas, 2021/591 Karar sayılı kararında sanığın erteli 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği halde, Mahkemece mahsubuna karar verilen ceza miktarının 10... gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası olduğunun belirtilmesi,

3.Dosyada tek sanık olmasına rağmen yargılama giderleri ile katılan ... İdaresi lehine verilen vekâlet ücretinin sanıklardan eşit oranda alınmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.