Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3138 K.2025/10574

Sanık müdafiin 18.09.2013 tarihli hükme yönelik eski hale getirme talebi ve temyiz istemi yönünden; sanık müdafiin eski hale getirme talebinin yerinde olmadığı ve temyiz isteminin de süresinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin 15.01.2025 tarihli hükme yönelik temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Sanık Müdafiin 18.09.2013 Tarihli Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Eski Hale Getirme Talebi ve Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 03.10.2013 tarihinde sanığa usulüne uygun şekilde bizzat tebliğ edildiği anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32/1. maddesi uyarınca sanık müdafiin eski hale getirme talebinin reddine karar verilmiştir.

03.10.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 08.11.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin 15.01.2025 Tarihli Zamanaşımı Nedeniyle Düşme Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, Çukurca Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2013 tarihli ve 2009/37 Esas, 2013/40 Karar sayılı mahkûmiyet kararının sanık ... yönünden 07.11.2013 tarihinde kesinleştiği, anılan kararın diğer sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.12.2017 tarihli ve 2015/5010 Esas, 2017/10509 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a sirayetine karar verildiği ve sanık ... yönünden sirayete ilişkin ilk usuli işlemin 11.11.2024 tarihinde sanığa ilişkin infaz evrakının işlemsiz olarak iadesinin istenmesi ile başlatıldığı, 07.11.2013 tarihi ile 11.11.2024 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu, buna göre de dava zamanaşımı sürelerinin henüz tahakkuk etmediği gözetilerek, sanık ... hakkında yargılamaya devamla esas hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kabule göre de; Dava konusu çakmak ve nakil aracının müsadere talepleri hakkında bir karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.