Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3550 K.2025/12000

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Sanığın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca cezada kazanılmış hakkı gereği, cezanın 10 ay erteli hapis ve 20,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine neticeten 10 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinden sonra kanuni dayanağı bulunmadığı halde 10 ay hapis cezasının da adli para cezasına çevrilerek 6.000,00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle

hükmün karıştırılması, ayrıca 2 gün karşılığı para cezasının belirlenmemesi suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.