Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3681 K.2025/10146

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi üzerine, suç tarihleri ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla davaya katılma ve kararı temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz istemi üzerine, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eylemlerinin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar

görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihlerinden itibaren hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle düşme kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır. Ancak hüküm fıkrasında davanın zamanaşımına uğradığı tarih olarak "12.06.2024" yerine, "16.06.2024" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Davanın zamanaşımına uğradığı hallerde hükmün doğal sonucu olarak suçta kullanılan nakil aracının hak sahibine iadesine karar verilmesi gerektiği, Mahkemece bu hususta karar verilmediği anlaşılmakla, mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.