Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/3874 K.2025/12380

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/10. maddesi uyarınca temel cezada artırım yapılırken cezanın 1 yıl 9 ay hapis yerine, 1 yıl 5 ay hapis olarak belirlenmesi maddi hata kabul edilmiş olup, anılan Kanun'un 3/10. maddesinin son cümlesi uyarınca 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrası “yirmi üçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; değer hafifliği nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.