Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4160 K.2025/10197

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; temyiz talebinin hasredildiği aracın iadesine ilişkin kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Sanık müdafilerinin temyiz istemleri yönünden; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

A.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Katılan vekilinin 13.11.2022 tarihli dilekçesinde temyiz isteğinin, 33... plaka sayılı nakil aracının müsaderesi hususuna hasredildiği anlaşılmış olup, temyiz istemine konu araç hakkında yerel mahkemece verilen 02.07.2015 tarihli iade kararının, Dairemizin 17.05.2022 tarihli ve 2021/7586 Esas, 2022/9807 Karar sayılı kararı ile onandığı gözetilerek, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle temyiz talebinin İNCELENEMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanıkların ödeme imkanlarının bulunmadığını beyan etmeleri ve ödeme iradesinde bulunmamaları karşısında, sanıkların yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanıkların cezada kazanılmış hakkı gözetilerek cezalarının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, netice olarak 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

2.Kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 307/5. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50, 51... . maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 maddesine ilişkin uygulamanın mükerrer olarak yazılması, hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (A-8) ve (B-8) bendlerinde yer alan " CMK'NIN 307/5 maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına," ibarelerinin eklenmesi ve hükmün (A 10-11-12) ve (B 10-11-12) bendlerinin hükümden