Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4313 K.2025/14253

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Müsaderesi talep edilen kaçak eşya hakkında mahalinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi gereği bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı tayin edildikten sonra gün üzerinden paraya çevrilmesi, devamında 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün gün adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin paragrafının çıkarılarak yerine gelmek üzere, ''Adli para cezasının bir gün karşılığı sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00 TL belirlenerek, sanığın 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,