Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4328 K.2025/11498

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan 18.03.2025 tarihli ek kararın karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gıyabi kararın sanığa 14.04.2022 tarihinde, sanık müdafine ise 04.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde temyiz süresi bir hafta olarak belirtilmiş olmasına rağmen Mahkemece karara karşı "15 gün" içerisinde temyiz yasa yoluna başvurulabileceğinin gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı ancak sanık tarafından bu süre de geçtikten sonra 18.12.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2025 tarihli ve 2020/685 Esas, 2022/332 Karar sayılı ek