Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4492 K.2025/11575

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu, gıyabi kararın malen sorumluya tebliğ edilmediği, bu itibarla malen sorumlu vekilinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde kabul edildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Malen sorumlu ...'ın, suçta kullanılan nakil aracının ruhsat sahibi olduğu ve temyize hakkı bulunduğu anlaşıldığından; Ek Tebliğname'de malen sorumlu vekilinin temyiz istemi yönünden belirtilen "temyiz isteminin reddine" dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, malen sorumlu vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında 03.04.2013 tarihli suç tarihinin yazılmaması, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/3-son cümlesindeki "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ya da koşullu salıverilen hükümlü hakkında birinci fıkranın (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme gereğince 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e bendi yönünden bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.