Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4493 K.2025/15103

Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden; katılan vekili bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Sanığın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Katılan Vekilinin Temyiz Talebi Bakımından Yapılan İncelemede, Katılan vekiline 10.03.2021 tarihinde tebliğ edilen karara karşı karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 28.02.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Sanığın Temyiz Talebi Bakımından Yapılan İncelemede Hükmün 4. fıkrasında 60 gün adli para cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 50 gün adli para cezasına hükmolunması gerekirken hesap hatası sonucu 48 gün adli para cezası yazılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.