Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4684 K.2025/16496

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında bozma ilamı öncesinde verilen 13.05.2015 tarihli mahkûmiyet kararının sanık ... İdaresi tarafından da münhasıran nakil aracına yönelik olarak temyiz edildiği, ilk hükümde sanığın 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, bozma ilâmı sonrası kurulan hükümde, sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilmeyerek 3 yıl 9 ay hapis

ve 37.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesine aykırı davranılması, 2.Ele geçen ve müsaderesi talep edilen tüm kaçak eşya hakkında müsadere kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde imha edilenler hakkında karar verilmeyeceğinin belirtilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.