KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2025/4920 E., 2025/13309 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/586 E., 2024/850 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Zamanaşımı nedeniyle düşme, kaçak eşyanın müsaderesi, suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesi
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına dair verilen kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2021/7088 Esas, 2022/7431 Karar sayılı ilâmıyla onanması suretiyle kesinleştiği halde, Mahkemece nakil aracı hakkında yeniden hüküm tesis edilmesinin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin nakil aracına yönelik temyiz talebi inceleme dışı bırakılarak diğer temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık açısından zamanaşımını kesen en son işlem olan 22.12.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin temyiz
incelemesine konu hükmün kurulduğu 05.12.2024 tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamış, ancak 03.09.2014 tarihli müzekkere cevabında ele geçen kaçak akaryakıtın tamamının satılarak tasfiye edilmesi karşısında, Mahkemece numune olarak alınan kaçak akaryakıtın müsaderesine de karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/4920, K. 2025/13309, 4 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama