Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4943 K.2025/14017

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kazanılmış hakkı konu olan cezanın "İzmir 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/296 Esas, 2021/670 Karar sayılı kararı ile verilen 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası" olduğu gözetilerek infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın "İzmir 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2014/302 Esas, 2015/ 194 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası" olarak tayin edilmesi Yargıtay

tarafından düzeltilmesi mümkün görülmekle isabetli bulunmamıştır.

Açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün, sanığın kazanılmış hakkının korunmasına ilişkin paragrafında yer alan "(İzmir 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarih, 302-194 esas-karar) hükümde olduğu gibi 1 yıl 1 ay 10 gün olarak belirlenmesine" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/296 Esas,