Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4949 K.2025/13612

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece katılan kurumun zararının giderilmesi koşuluna bağlı olarak verilen 27.12.2019 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usulüne uygun olarak 04.02.2020 tarihinde kesinleştiği, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, katılan kurum zararının giderilmesi için sanığa 19.02.2020 tarihinde çağrı kağıdının tebliğ edildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8 gereği hükmün açıklanmasının geriye bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim yükümlüğüne uymadığının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d bendi gereği zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği. 29.05.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.