Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/4971 K.2025/12931

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 10.04.2025 tarihli ve 2025/739 Esas, 2025/1049 Karar sayılı kararının sanık müdafi ile katılan ve şikâyetçi vekilleri tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

A. Şikâyetçiler ... ve ... vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki " 71... nci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikâyete bağlıdır.

Yapılan şikâyetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikâyet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir.

Bu belge ve sair delillerin şikâyet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." şeklindeki düzenlemeye göre, şikâyetçiler vekilinin dava konusu materyaller ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgeleri ibraz edemediği anlaşıldığından,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1.maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkı ve aynı Kanun'un 260/1.maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçiler vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1.maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılanlar ... ve ... Vekili ile Sanık Müdafiin Temyiz İstemleri Yönünden 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden kanun yolunun temyiz olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 02.03.2024 tarihli 7499 sayılı Kanun'un 37. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca doğrudan verilen 15.000 TL dahil adli para cezalarından ibâret mahkûmiyet hükümlerinin vasfa yönelik olmayan temyiz istemleri kesin olup, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezasının türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,