Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/548 K.2025/16368

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, bozma öncesi verilen ve mahkûmiyet hükmü yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Mahkemenin 01.06.2016 tarihli,

2016/157 Esas ve 2016/522 Karar sayılı hükmünde 10 ay hapis cezasının 6.000,00 TL adlî para cezasına çevrildiği gözetilmeden, bozma kararından sonra cezada kazanılmış hak kuralına aykırı olarak sanık hakkında 10 ay hapis cezasına karar verilmesi ve suça konu yerde bulunan fidan ve ağaçların 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/3. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün 3. bendinden sonra gelmek üzere "Sanık hakkında 01.06.2016 tarihli kararla verilen 10 ay hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek,