Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/5884 K.2025/14544

İdaresi vekilinin temyiz istemleri yönünden; sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2020 tarihli iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I- Şikâyetçi ...

Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu anlaşılmakla, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE, II- Katılan ... İdaresi Vekilinin ve Sanık Müdafiin Temyiz İstemleri Yönünden. Katılan vekilinin temyiz isteminin nakil aracının iadesi kararı ile sınırlandırılmış olduğu görülerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

1.Sanık hakkında tayin edilen 100 gün adlî para cezasından 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapılması sonucu 150 gün yerine 200 gün adlî para cezasına hükmedilmesi ve söz konusu hatanın takip eden fıkralarda da teselsül ettirilmesi sonucu netice olarak 2.500,00 TL yerine 3.320,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi, 2.Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Suçta kullanılan nakil aracının tasfiye bedelinin iadesi yerine, el koyma tarihinden iade tarihine kadar geçen süredeki kanuni faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün 2 numaralı fıkrasından "200 GÜN" ibaresi çıkartılarak "150 GÜN " ibaresinin eklenmesi, 3 numaralı fıkradan "200 GÜN" ibaresi çıkartılarak "150 GÜN" ibaresinin eklenmesi, hükmün 5 numaralı fıkrasından "166 GÜN" ibaresi çıkartılarak "125 GÜN" ibaresinin eklenmesi,

hükmün 7 numaralı fıkrasından "166 gün karşılığı olarak 3.320,00 TL " ibaresi çıkartılarak yerine "125 gün karşılığı 2.500,00 TL " ibaresinin eklenmesi, hükmün 8 numaralı fıkrasından "3.320,00 TL" ibaresi çıkartılarak "2.500,00 TL" ibaresinin eklenmesi, hükümden 13 numaralı fıkranın çıkartılarak "Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. fıkrası gereğince müsaderesine," ibaresinin eklenmesi, hükmün 14 numaralı fıkrasından "araç tasfiye edildiğinden,