Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/5979 K.2025/14550

Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2020 tarihli iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine iadesine karar verilmesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu,

temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olay tutanağı ve savunmaya göre, sanığın yargılama konusu eylemi için, cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

5237 sayılı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi ve 67/4. maddesi gereği suçun işlendiği 06.10.2011 tarihi itibarıyla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.02.2022 tarihinden denetim süresinde yeni kasıtlı suçun işlendiği 29.09.2022 tarihine kadar duran süre de göz önüne alınarak, öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, 5237 sayılı Kanun’un 66/1. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67/4. maddesi gereği hüküm tarihinde olağanüstü zamanaşımının süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,