Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/71 K.2025/9441

Sanıklar ... ve ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ...'ın yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

13.01.2012 tarihli eylem yönüyle; 5237 sayılı Kanun’un 66 /1. maddesinin (e) bendi ile aynı Kanun'un 67/2. maddesinin (a) bendi gereği zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıklar ... ve ...'ın savunmalarının alındığı 19.04.2012 tarihi itibarıyla, 21.09.2012 tarihli eylem yönüyle de 5237 sayılı Kanun'un 67/2. maddesinin (d) bendi gereği zamanaşımı süresini kesen son işlem olan, sanık ... hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 11.06.2013 tarihi itibarıyla öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davalarının düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.