Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/715 K.2025/4638

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Esas hakkındaki mütalaaya göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu ve sanığın muvafakati bulunmadığından temyizden vazgeçmenin geçersiz olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanığın aşamalardaki savunması, bilirkişi raporu, tanık beyanları göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Hükmün 6 numaralı bendinde sanık hakkında hükmedilen cezanın ertelenmesine karar verildiği halde hükmün 5 numaralı bendinde "ertelenmemiş hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak" hak yoksunluklarına hükmedildiğinin belirtilmesi ve hükmün 8 numaralı bendinde "Sanığa verilen hapis cezasının süresi dikkate alınarak yasal koşulları oluşmadığından sanık hakkında kanunen TCK 50, 51 ve 52 Maddeleri ile CMK. 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" karar verilerek gerekçe ile hükümde çelişkiye neden olunması,

2. Suça konu orman emvalinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi yerine 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.