Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2026/102 K.2026/7503

Mahkemece verilen kararın sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2020/212 Esas, 2022/413 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmeden kesinleştiği, İlk Derece Mahkemesinin kesinleşen kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu ve Dairemizin 03.12.2024 tarihli ve 2023/10592 Esas,

2024/10704 Karar sayılı kararı ile anılan kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/3. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasına ve gerekli işlemlerin yapılması için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bozmadan sonra Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2025 tarihli ve 2025/237 Esas, 2025/781 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği ve sanık müdafiin kanun yoluna başvurması üzerine, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmakla.

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında "temyiz incelemesi" yapılmadığı, Dairemizin kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen ve istinaf edilmeden kesinleşen hükmün, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebi ile sınırlı olarak 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu belirlenmekle, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25. ve Geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin,

07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan karar uyarınca tüm yurtta 20.07.2016 tarihinde göreve başlaması ve İlk Derece Mahkemesi hükmünün de bu tarihten sonra verilmesi karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 264/1. maddesinde yer verilen.