Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2026/1163 K.2026/6737

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Bozma öncesi karar bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerde ceza belirlendikten sonra, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326. maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın, kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanıkların sonuç ceza olarak "2 yıl 6 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası'' ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.